Coaching anno 2010
Interview met Rob Boerboom - deel 3

 

r_boerboomRob Boerboom is binnen Triceps degene die eindverantwoordelijk is voor de opzet van de coachingsprogramma’s en voor de Triceps outplacement-aanpak.

De afgelopen periode is de vraag naar outplacement-ondersteuning flink toegenomen, reden om Rob in de komende nieuwsbrieven een aantal vragen voor te leggen over outplacement.

Voor deze editie van de Tricpes Nieuwsbrief krijgen we van Rob antwoord op onderstaande twee vragen:

Hoe zou je de houding en het niveau van de huidige coachings kandidaten willen omschrijven?

“Ik kan alleen spreken voor de kandidaten die ik bij Triceps begeleid. In z’n algemeenheid geldt dat de houding van de kandidaten bepalend is of ik iemand wil coachen of niet. Als iemand zegt “te zijn gestuurd” door zijn werkgever en alleen dit als argument aanvoert om een outplacementtraject in te gaan, diskwalificeert hij/zij zichzelf direct. Attitude en commitment zijn een absolute voorwaarde voor zowel de kandidaat als ook voorTriceps om met een outplacement traject te starten.

Het niveau van de kandidaten is hoog, zowel op het vlak van IQ als EQ. Uiteraard hangt het ervan af hoe je “niveau” verder definieert. Als ik uitga van het opleidingsniveau, dan is het startpunt HBO+, WO met minimaal 5 jaar werkervaring. Maar ook MBO+ vind ik een zeer interessante doelgroep (die ik jammer genoeg overigens minder regelmatig in outplacement trajecten tegenkom). Deze groep onderscheidt zich sterk in relationeel / stabiliserend gerichte functies, die broodnodig zijn in o.a. sales, dienstverlenende sector en zorg. HBO en WO zijn sterker vertegenwoordigd in inhoudelijk / dynamische functies.

Moeten kandidaten in 2010 anders geholpen worden dan in 2000?

“Ja, absoluut! De wereld verandert in een rap tempo, een nieuwe generatie groeit op met iPhones, Wikipedia, Twitter, Hyves, Facebook en andere (social) media. De technologische ontwikkelingen dragen ertoe bij dat informatie sneller, overzichtelijker en kwalitatief beter bij werkgevers terecht kan komen. Het toenemende ‘beelddenken’ draagt bij aan de ontwikkeling om jezelf steeds meer niet alleen in woord maar ook in beeld en geluid te presenteren. Hierdoor wordt het mogelijk om zowel de inhoudelijk gerichte mens te bereiken, als ook de beelddenkende mens. Voor mij is coaching anno 2010: de verbinding tussen ‘hoofd’ en ‘hart’ . Het doel is: mensen terug te brengen naar hun eigen authenticiteit teneinde hun eigen (persoonlijke en zakelijke) geluk zelf te managen.

Er bestaan mensen, die sneller vanuit de ratio denken en handelen (hoofddenkers) en mensen die sneller vanuit beelden, zintuigen en gevoel denken en handelen (hartdenkers). Belangrijk is om beide groepen met je persoonlijke presentatie te kunnen bereiken. Je boodschap zal dus ook op beide groepen moeten worden afgestemd. Hiertoe staan legio middelen ter beschikking. De kunst is deze tactisch en effectief in te zetten.

Veel kandidaten missen de technische kennis om de weg te vinden op het internet, terwijl dit in deze tijd natuurlijk een absolute noodzaak is. Ook de wijze van netwerken is in de loop der jaren enorm veranderd. Vroeger was het belangrijk “ wie je kent”, tegenwoordig komt daar de dimensie bij: “hoe je netwerkt”. En dat kun je vervolgens alleen maar effectief invullen als je weet wie en wat je bent en als je weet hoe je jezelf moet presenteren.

Voorbereidingen treffen om je persoonlijke boodschap tactisch en effectief te laten landen zijn hierbij een must. Hoe beter je voorbereidingen m.b.t. je persoonlijke presentatie, des te minder tijd, geld en frustratie is er nodig om je doel te bereiken. Voorwaarde is wel, dat je een goed zelfbeeld hebt (in kennen en kunnen) en dat je weet wat je wilt. Kandidaten die zichzelf een ‘alleskunner’ vinden, vergeten de focus en frustreren hiermee hun eigen slagkracht op de arbeidsmarkt. Je krijgt maar één keer de kans om jezelf op een unieke wijze bij een werkgever te presenteren, zorg dat je dat je dat in één keer goed doet.

Belangrijk is tenslotte dat ieder individu veel meer in staat moet zijn, zelf zijn/haar eigen prioriteiten te bepalen en de hieruit voortvloeiende doelstellingen te realiseren. Dat is voor mij een absolute voorwaarde als iemand wenst om de controle over zijn eigen leven te voeren en zijn/haar geest te beheersen.”

Volgende keer:”Zelfredzamer of hulpbehoevend?"

(Nieuwsbrief juli 2010)