Open brief aan Annemarie Stel, in reactie op: “Hoe HR steeds de boot mist en waarom dat niet zal veranderen.”

 

Beste Annemarie,

Heb ik net een inspirerend gesprek met Marij van Onzenoort over mijn onderzoek “Het DNA van de Strategisch HR Leider”, wordt mijn euforie drastisch verstoord door het jaarlijkse onderzoek ’HR Trends 2013-2014’. Denkend over mijn artikel “Het einde van de HR functie?”, lees ik vervolgens jouw visie. Wat een droevig beeld…

Laten wij eens kijken wat het bedoelde onderzoek van ADP Nederland, Berenschot en Performa Uitgeverij schetst. Het schetst dat HR-Professionals een steeds minder belangrijke rol vervullen binnen organisaties. Dat is volgens hen af te meten aan het steeds eenvoudiger wordende HR-takenpakket.

Zo concludeert men dat in drie jaar tijd de uitvoerende, administratieve en registrerende werkzaamheden van HR-professionals zijn toegenomen van 20 procent naar 34 procent. De adviserende, aansturende of beleidsbepalende rol is in dezelfde tijd gedaald van 80 procent tot 66 procent. Ook bij zaken waarin hun expertise goed van pas komt, zo concludeert men, hebben HR Professionals geen bepalende of sturende rol meer. De rol van HR bij reorganisaties is voor slechts 27 procent adviserend en 8 procent initiërend. Daarentegen is bijna de helft (47 procent) van de taken bij een reorganisatie participerend en 18 procent uitvoerend.

HR in de crisis

Natuurlijk kan ik niet ontkennen dat het een en ander gaande is binnen HR. Natuurlijk is het evident dat de HR populatie hard geraakt wordt door de crisis. Dat laat zich makkelijk aflezen aan het aantal reacties op vacatures. Naar aanleiding van Triceps’ search naar een European HR Manager zijn ruim honderd reacties ontvangen. Velen uitstekend waarde-toevoegend en velen direct beschikbaar.

Maar is het niet zo dat juist door de crisis, HR kleiner wordt? Is het niet zo, dat juist door de crisis HR meer lean en krachtiger wordt?

Waar gaat het heen?

Wellicht een beetje vreemd om op te tekenen uit mijn mond – die van een geboren scepticus ten aanzien van de rol van HR – maar toch heb ik mijn twijfels over de juistheid van de conclusies van ADP en consorten. En ik ben het slechts deels eens met jouw stelling. Ja: HR mist nog vaak de boot. Nee: dat gaat wel veranderen.

In de gesprekken die ik heb met HR leiders in het kader van mijn onderzoek ‘Het DNA van de HR Leider’ raak ik meer en meer overtuigd van de kracht van HR leiderschap. Ik spreek meer en meer HR Leiders die een zeer grote aansturende, beleidsbepalende rol hebben. Zij vervullen niet alleen een belangrijke rol binnen hun organisaties, maar ook daarbuiten, binnen samenwerkingsverbanden en soms zelfs binnen de maatschappij. Mijn ervaring leert bovendien dat wanneer de CHRO een dergelijke rol uitoefent, de kans groot is dat ook hun direct reports een dergelijke rol uitoefenen.

Wat verklaart dan de conclusies van het onderzoek? Ik denk enerzijds de grootte van de onderzoekspopulatie (is N=1000 echt representatief?), anderzijds de samenstelling van de respondenten en tot slot de realiteit. De eerste 2 zouden verklaren waarom ik het niet eens ben met de conclusies; de laatste zou verklaren waarom ik het wel eens ben met de conclusies.

HR Leiderschap

Mijn realiteit is dat er nog steeds een (te) groot onderscheid is tussen HR Management en HR Leiderschap. Nog te vaak zie ik, net als jij, dat het HR takenpakket eenvoudiger wordt. Of eenvoudig is en blijft. Ik prijs mijzelf dan ook gelukkig met de gesprekken die ik heb met die HR Leiders die wel het verschil maken. HR Leiders die wel een belangrijke, inhoudelijke en sturende rol hebben in de beleidsbepaling van hun organisatie. En vaak zelfs daarbuiten. Misschien is het wel zo dat hetzelfde onderzoek onder 1000 door mij aangewezen respondenten een wezenlijk rooskleuriger beeld zal schetsen…